سجاد غرقی؛ نایب رئیس کمیسیون معادن و صنایع معدنی اتاق ایران مطرح کرد:

کاهش سرمایه‌گذاری در معدن و تعطیلی معادن سنگ آهن با تصمیم‌گیری‌های نا‌به‌جا برای بخش معدن

تب‌های اولیه

شیوا نیک وظیفه

نایب رئیس کمیسیون معادن و صنایع معدنی اتاق ایران اظهار داشت: تصمیم‌گیری‌های نا‌به‌جا برای بخش معدن به ویژه حوزه سنگ آهن باعث رخ دادن دو اتفاق شده است؛ نخست کاهش سرمایه‌گذاری در معدن و دومین اتفاق، تعطیلی معادن سنگ آهن است.

وی افزود: طبق آمار، 443 معدن سنگ آهن در کشور شناسایی شده که 15 معدن بزرگ‌مقیاس و باقی نیز در قالب کوچک‌مقیاس تقسیم‌بندی می‌شوند. از این میزان 206 معدن در سال گذشته با وجود دارا بودن پروانه بهره‌برداری و نیاز مبرم به سنگ آهن در کشور تعطیل شدند.

غرقی اشاره کرد: وقتی سود در حلقه معدن کاهش یابد و به صورت غیر منطقی به بخش‌های دیگر انتقال یابد، به تدریج تولید معادن کاهش خواهد یافت. به طور مثال، معادن شرکت مجریان توسعه معادن آسیا(متما) با وجود توانمندی و مجوز بهره‌برداری، طی چهار سال اخیر همواره پایین‌تر از ظرفیت اسمی خود فعالیت می‌کرده‌اند. شرکت ما تمام ماشین‌آلات تولیدی خود را از خارج وارد کرده است. چراکه تقریبا تمامی ماشین‌آلات معدنی به ویژه حوزه حفاری و بارگیری مانند بولدوزر و دامپ تراک وارداتی هستند. با این وجود با توجه به شرایطی به برای ارز و واردات به وجود آمده، هزینه‌ها به شدت افزایش یافته است. با افزایش هزینه‌ها تامین ماشین‌آلات و تجهیزات استخراج و بارگیری مواد معدنی، طبیعتا هزینه سرمایه‌گذاری نیز به شدت افزایش می‌یابد و کمتر شاهد ورود سرمایه‌های جدید به بخش معدن خواهیم بود. حتی معادن فعال کنونی نیز صرفا به تولید در حد توان و رفع نیازهای اولیه خود و سفارش می‌پردازند و توسعه معدن و افزایش ظرفیت بهره‌برداری و حتی رسیدن به ظرفیت اسمی به راحتی امکان‌پذیر نیست.

نایب رئیس کمیسیون معادن و صنایع معدنی اتاق ایران عنوان کرد: مطالبه اصلی فعالان سنگ آهن، بحث عوارض صادراتی بود. ما تلاش زیادی کردیم به سیاست‌گذاران نشان دهیم که صادرات محصولات سنگ‌آهن، محل اصلی تامین سرمایه برای توسعه معادن در کشور است. فولادی ها خواستار توقف صادرات برای تامین نیاز داخل شدند. این در حالی است که می‌توان از لحاظ اقتصادی و زیست محیطی در این باره بحث کرد که صادرات سنگ‌آهن در بلند مدت منافع بیشتری برای کشور در بر دارد و یا تبدیل آن به فولاد. چرا کشورهایی مانند استرالیا و برزیل بخش بزرگ سنگ‌آهن خود را صادر کرده و تنها بخش کوچکی را به فولادسازی اختصاص می‌دهند.

غرقی در آخر گفت: شرکت‌ های بزرگ سنگ آهن کشور از جمله گل‌ گهر و چادرملو، به جای تمرکز سرمایه‌ گذاری در توسعه اکتشاف و استخراج جدید و یا توسعه زیرساخت‌ های صادراتی، به سمت تولید فولاد حرکت کرده‌اند که این مدل تجاری، با هیچ کدام از مدل‌های اقتصادی توسعه شرکت‌ های نامدار معدنی در دنیا مانند ریوتینتو، وله برزیل و BHP سازگار نیست.

دسته بندی: 
هنوز امتیازی ثبت نشده

نظر شما چیست؟